A+ A A-

Krzysztof Oleszkin

Oceń ten artykuł
(40 głosów)
Krzysztof Oleszkin, fot. archiwum Krzysztof Oleszkin, fot. archiwum

Lutnik, gitarzysta, wokalista ÔÇô charyzmatyczna jednostka regionu.

Krzysztof Oleszkin (1957 ÔÇô 2000) od 1976 roku by┼é zwi─ůzany ze Skierniewicami. Jedna z najbardziej charyzmatycznych osobowo┼Ťci zwi─ůzanych ze ┼Ťrodowiskiem muzycznym naszego regionu. Od 1981 roku prowadzi┼é zak┼éad lutniczy w Skierniewicach, gdzie gitary zamawiali tacy arty┼Ťci jak Grzegorz Skawi┼äski, Waldemar Tkaczyk z zespo┼éu Kombi czy Darek Kozakiewicz z grupy Perfect. Gitary Oleszkina mo┼╝na by┼éo znale┼║─ç np. w legendarnym sklepie Ho┼édysa w Warszawie.

 

O Krzysztofie Oleszkinie rozmawia┼éem z jego ma┼é┼╝onk─ů Mari─ů oraz z Dariuszem Kaszubskim, przyjacielem artysty.

 

Pocz─ůtki

            Krzysztof Oleszkin pochodzi┼é z M┼éawy. W latach 1976 ÔÇô 1978 odbywa┼é s┼éu┼╝b─Ö wojskow─ů w jednostce w Skierniewicach. ÔÇ×Krzysia pozna┼éem w wojsku. Gra┼é z zespo┼éem wojskowym z okazji jakiej┼Ť rocznicy, by─ç mo┼╝e z okazji 1 maja. Pami─Ötam jego czarn─ů gitar─Ö w kszta┼écie Gibsona, kt├│r─ů sam sobie zrobi┼é. Grali w├│wczas utw├│r Santany ÔÇ×Samb─Ö PatiÔÇŁ, w oryginale, r├│wno, czysto, z zaci─Öciem co do d┼║wi─Öku. Potem jak ju┼╝ si─Ö poznali┼Ťmy bli┼╝ej, grali┼Ťmy razem bluesowe schematy. Pami─Ötam, ┼╝e opowiada┼é mi, ┼╝e lutnictwa uczy┼é si─Ö od jakiego┼Ť starego lutnika z Gda┼äska czy M┼éawy, m├│wi┼é, ┼╝e nauczy┼é go podstaw robienia gitarÔÇŁ, wspomina Dariusz Kaszubski, przyjaciel muzyka. ÔÇ×Lutnictwa nauczy┼é si─Ö sam. Wszystkiego od pocz─ůtkuÔÇŁ, wspomina Maria, ma┼é┼╝onka lutnika. Nale┼╝y pami─Öta─ç o kontek┼Ťcie historycznym, o tym, ┼╝e by┼éy to czasy, kiedy instrumenty muzyczne w Polsce nie by┼éy dost─Öpne i r├│┼╝ne programy edukacyjne czy czasopisma uczy┼éy rzemios┼éa. Na przyk┼éad ÔÇ×M┼éody TechnikÔÇŁ w cz─Ö┼Ťciach drukowa┼é cykl o tym, jak zrobi─ç gitar─Ö elektryczn─ů[1].

 

Almanach

            Krzysztof Oleszkin ÔÇ×wyszed┼é z wojskaÔÇŁ w 1978 roku. Za┼éo┼╝y┼é rodzin─Ö. Jego wybrank─ů zosta┼éa Maria, kt├│ra w├│wczas pracowa┼éa w s┼éu┼╝bie zdrowia. ÔÇ×Przyszed┼é do mnie, bo co┼Ť mu wpad┼éo do oka. Posz┼éam z nim na randk─Ö. Krzysiek gra┼é na ka┼╝dym instrumencie, w wojsku gra┼é na waltorniÔÇŁ, wspomina ┼╝ona lutnika. Ma┼é┼╝onkowie na pocz─ůtku mieszkali w bloku przy ul. Pomologicznej. ÔÇ×Pierwsz─ů profesjonaln─ů gitar─Ö, jak─ů mia┼é Krzysiek, by┼é instrument firmy Morris zrobiony na wz├│r Gibsona, w z┼éotym metalicznym kolorze. Zrezygnowali┼Ťmy z kupna mieszkania w 1979 roku, a┼╝eby kupi─ç t─Ö gitar─ÖÔÇŁ, wspomina ┼╝ona artysty. Nast─Öpnie przenie┼Ťli si─Ö do mieszkania przy ul. ┼╗wirki. W piwnicy, w pralni, kt├│ra mie┼Ťci┼éa si─Ö pod Cepeli─ů, odbywa┼éy si─Ö pr├│by skierniewickiej grupy Almanach, w kt├│rej Oleszkin gra┼é na gitarze. Pozostali cz┼éonkowie grupy to: wokalista Jacek Ma─çkowiak, perkusista Mirek Dymkowski, basista Zbyszek Kubiak, klawiszowiec Marek Cybula oraz go┼Ťcinnie na gitarze Dariusz Kaszubski. Zesp├│┼é gra┼é na przerozmaitych przegl─ůdach, koncertach, uroczysto┼Ťciach. Kapela gra┼éa w stylu Led Zeppelin, Deep Purple, czy te┼╝ pierwszej p┼éyty Budki Suflera ÔÇ×Szalony ko┼äÔÇŁ. ÔÇ×Mieli┼Ťmy riffy tych grup wplecione w nasze utwory, albo d┼║wi─Öki oparte na riffach tych kapelÔÇŁ, wspomina Kaszubski. Potwierdzeniem znakomitych umiej─Ötno┼Ťci warsztatu muzycznego Almanachu jest reakcja publiczno┼Ťci przed koncertem grupy w kinie ÔÇ×PolonezÔÇŁ w 1982 roku. Pad┼éy w├│wczas s┼éowa: ÔÇ×Kurwa! Ci to zawodowcy! Ci to teraz dopierdol─ů!ÔÇŁ

 

Lutnictwo

            Krzysztof Oleszkin na pocz─ůtku pracowa┼é w Skierniewickiej Sp├│┼édzielni Spo┼╝ywc├│w jako elektryk, na elektryce i elektronice zna┼é si─Ö znakomicie. Wtedy gitary produkowa┼é pod pseudonimem Corley. Niemniej ju┼╝ nied┼éugo, tj. w 1981 roku, zda┼é egzamin lutniczy w Warszawie i otworzy┼é w Skierniewicach, stricte w kuchni mieszkania, laboratorium lutnicze. Wtedy te┼╝ zacz─ů┼é prowadzi─ç dzia┼éalno┼Ť─ç gospodarcz─ů jako lutnik. W├│wczas ju┼╝ swoje gitary firmowa┼é w┼éasnym nazwiskiem Oleszkin.

ÔÇ×Wszystko to robi┼é w mieszkaniu w kuchni. Na szafkach kuchennych mia┼é blat, do kt├│rego montowa┼é potrzebne narz─Ödzia do produkcji, kt├│re wykorzystywa┼é do szlifowania, wycinania, w kuchni te┼╝ lakierowa┼é. Pami─Ötam, mieli tam dwa pokoje, gitary by┼éy porozstawiane na pod┼éodze w pokojach. Pami─Ötam jego wizyt├│wk─Ö, na kt├│rej by┼éo napisane: wytwarzanie i naprawa instrument├│w muzycznychÔÇŁ, wspomina Dariusz Kaszubski.

Oleszkin interesowa┼é si─Ö sprz─Ötem muzycznym, mia┼é szerokie kontakty w ┼üodzi, Pabianicach, Zgierzu, Gda┼äsku, Warszawie, kontakty z lud┼║mi, kt├│rzy zwi─ůzani byli ze sprz─Ötem muzycznym. Je┼║dzi┼é po fabrykach meblarskich, szuka┼é stosownych materia┼é├│w, kt├│re mog┼éy s┼éu┼╝y─ç do lakierowania drewna, nawi─ůzywa┼é r├│┼╝ne kontakty. Rysowa┼é schematy element├│w, wzoruj─ůc si─Ö na oryginalnych gitarach firmowych, nast─Öpnie zamawia┼é je na przyk┼éad u ┼Ťlusarzy. Gitary robi┼é na wz├│r ┼Ťwiatowych marek: Fendera, Gibsona, mierzy┼é, warzy┼é, odrysowywa┼é kszta┼éty co do milimetra. Dok┼éada┼é stara┼ä, aby drewno by┼éo odpowiedniej jako┼Ťci, odpowiedniego rodzaju, odpowiednio przetworzone, sezonowane, odpowiednio ci─Öte. P├│┼║niej je ze sob─ů ┼é─ůczy┼é, co mia┼éo prze┼éo┼╝enie na odpowiednie brzmienie instrumentu. ÔÇ×Najwi─Ökszy problem mieli┼Ťmy z podstrunnicami do gryfu. Musia┼éy by─ç bowiem z drewna mahoniowego lub hebanu. Kupowali┼Ťmy wi─Öc od pewnego marynarza skrzynki od owoc├│w cytrusowych, z kt├│rych to skrzynek mo┼╝na by┼éy wykona─ç te podstrunniceÔÇŁ, wspomina ┼╝ona Oleszkina. ÔÇ×Gitara musi by─ç wykonana z klejenia r├│┼╝nego drewna, a wi─Öc ┼é─ůczy┼é r├│┼╝ne jego gatunki: heban, maho┼ä, klon, a wi─Öc wida─ç by┼éo kolory tego drewna, przez co te gitary wygl─ůda┼éy bardzo profesjonalnie. Gitary Krzy┼Ťka nie odbiega┼éy od ┼Ťwiatowych marek pod wzgl─Ödem wygl─ůdu, brzmienia czy strojeniaÔÇŁ, wspomina Kaszubski. Kooperowa┼é z r├│┼╝nymi firmami, na przyk┼éad zamawia┼é podstrunnice Schillera. Zdobywa┼é prze┼é─ůczniki, progi, klucze, wtyki, pleksy, drewno zamawia┼é u stolarza. ÔÇ×Pozosta┼é─ů aparatur─Ö, to znaczy wzmacniacze, przystawki pod nog─Ö, zamawiali┼Ťmy u Kotwickiego w Zgierzu, to by┼é ju┼╝ stan wojenny, tam u Kotwickiego w┼éa┼Ťnie poznali┼Ťmy grup─Ö D┼╝emÔÇŁ, wspomina Kaszubski.

 

Dom otwarty

ÔÇ×Krzysiek prowadzi┼é w mieszkaniu na ┼╗wirki otwarty dom. Do niego do domu przychodzili jak do baru wszyscy: ludzie zwi─ůzani z szeroko rozumian─ů kultur─ů, pracownicy Urz─Ödu Miasta, Domu Kultury. Przychodzili r├│wnie┼╝ klienci, kt├│rzy przynosili sprz─Öt do naprawy: gitary, skrzypce, organyÔÇŽ Przyje┼╝d┼╝ali cz┼éonkowie zespo┼éu Kombi: Grzegorz Skawi┼äski, Waldemar Tkaczyk, z Perfectu Darek Kozakiewicz. W 1982 roku zrobi┼é dla Waldemara Tkaczyka gitar─Ö basow─ů w kszta┼écie trapezu z gryfem bez g┼é├│wki, taka gitara w├│wczas dopiero wchodzi┼éa na rynek zachodni, by┼éa sui generis eksperymentem instrumentalnym. Wykona┼é ten instrument z dost─Öpnych w├│wczas najwy┼╝szej jako┼Ťci materia┼é├│w. Tkaczyk zaprezentowa┼é instrument podczas Festiwalu Piosenki w Opolu w 1982 roku. Na potwierdzenie jako┼Ťci wytwarzanych przez Oleszkina gitar mo┼╝na przytoczy─ç fakt, ┼╝e zamawia┼é u niego Grzegorz Skawi┼äski, kt├│ry jest bardzo wybredny, je┼Ťli chodzi o sprz─Öt, jest znawc─ů sprz─Ötu muzycznego. ÔÇ×By┼é pe┼éen podziwu, ┼╝e Krzysiek po prostu struga te gitary w kuchni na kolanieÔÇŁ, wspomina Kaszubski. Na p┼éycie ÔÇ×TabuÔÇŁ Kombi wydanej w 1989 roku widniej─ů podzi─Ökowania m. in. dla firmy Oleszkin.

 

Pałac Kultury i Nauki w Warszawie

Podczas wystawy instrument├│w muzycznych w Pa┼éacu Kultury i Nauki w Warszawie, kt├│r─ů organizowa┼é najprawdopodobniej Zbigniew Ho┼édys (w kt├│rego sklepie pojawia┼éy si─Ö gitary Oleszkina), lutnik zaprezentowa┼é wykonan─ů przez siebie gitar─Ö. ÔÇ×Gitar─ů zainteresowa┼éa si─Ö chyba firma Yamacha, nawi─ůzali z nim kontakt, chcieli, ┼╝eby rozpocz─ů┼é masow─ů produkcj─Ö. W tym celu zaproponowali mu wyjazd na warsztaty do Japonii, aby zobaczy┼é, jak wygl─ůda masowa produkcja czy ┼╝eby si─Ö czego┼Ť nauczy┼é, czego jeszcze nie wie. Jak im powiedzia┼é, ile gitar robi miesi─Öcznie, to zrezygnowali, ale powiedzieli, ┼╝e produkt ma znakomity. Mo┼╝e nie mia┼é ┼Ťrodk├│w na masow─ů produkcj─Ö, mo┼╝e nie mia┼é paszportu, ┼╝eby wyjecha─ç, nie wiem, ale to si─Ö jako┼Ť rozmy┼éoÔÇŁ, wspomina Kaszubski.

Oko┼éo roku 1990 Oleszkinowie przeprowadzili si─Ö do wybudowanego domu na Zad─Öbiu, gdzie pan Krzysztof Oleszkin stworzy┼é sobie now─ů pracowni─Ö.

Krzysztof Oleszkin zmar┼é w 2000 roku. Na pogrzebie zagra┼é gitarzysta Marek Koz┼éowski z ┼╝on─ů.

Min─Ö┼éo ponad 10 lat od ┼Ťmierci Krzysztofa Oleszkina. By┼é postaci─ů charyzmatyczn─ů, a legenda, jak─ů po sobie pozostawi┼é, ci─ůgle pozostaje ┼╝ywa.

           

fot. z portalu tablica.pl

[1] M┼éody Technik 9, 1988, s. 63ÔÇô66.

Register

User Registration
or Anuluj