A+ A A-

Skierniewicka 26 Dywizja Piechoty w 1939 r.

Oceń ten artykuł
(2 głosów)
Skierniewicka 26 Dywizja Piechoty w 1939 r. z kolekcji J.Murgrabiego

26 DP została zorganizowana w 1921 r. w składzie: 10 pp, 18 pp, 37 pp, 26 pal i 26 dac (od 1937 r.). Dyslokacja dywizji była następująca: dowództwo dywizji, 18 pp, 26 pal i 26 dac  Skierniewice; 10 pp  Łowicz; 37 pp  Kutno.

W marcu 1939 r., wobec grożącej Polsce agresji niemieckiej, dywizję objęła częściowa mobilizacja alarmowa. Po mobilizacji oddziały dywizji zostały przesunięte poza granice garnizonu, za wyjątkiem 37 pp i 1 dywizjonu 26 pal, które przetransportowano do rejonu Wągrowiec  Żnin znajdującego się w poznańskim w pasie działań Armii „Poznań”   (w skład, której została włączona).

 Odznaki Pułkowe 26 Dywizji Piechoty

Dowódca 26 DP płk. dypl. Adam Brzechwa-Ajdukiewicz otrzymał zadanie opracowania planu obrony pozycji osłonowej o szer. 60 km na linii jezior żnińskich.
W dniach 4  11 lipca 1939 r. zostały przerzucone pozostałe oddziały dywizji w rejon Gołańcz, Kcynia, Żnin, Wągrowiec.

W końcu lipca oddziały dywizji podjęły prace fortyfikacyjne wykonując rowy strzeleckie i przeciwpancerne, kanały łączące jeziora oraz schrony betonowe i drewniane.
1 września doszło do wymiany ognia z Niemcami przez   2 bat. 10 pp zaś 2 września 3 bat. 18 pp udaremnił próbę forsowania Noteci, a 26 pal ostrzelał oddziały niemieckie  zdążające do Bydgoszczy.
3 września 3 bat. 18 pp krwawo odparł próbę przeprawy oddziałów niemieckich przez śluzy w Nakle.
W następnych dniach 26 DP została wycofana na pozycję żnińską.
5 września dowództwo dywizji otrzymało rozkaz o od-wrocie armii „Poznań” i ”Pomorze” w rejon przepraw wiślanych pod Warszawę oraz podporządkowania 26 DP dowódcy armii ”Pomorze”.
W nocy z 5 na 6 września dotarł do dywizji rozkaz wycofania armii „Pomorze” w kierunku Sochaczew  Warszawa. Podczas odwrotu w dniu 7 września dywizja opuszczając Inowrocław poniosła straty od ognia dywersantów.
W dniach 8  12 września dywizja kontynuowała marsz zajmując kolejne pozycje obronne na kierunku Inowrocław  Radziejów  Lubraniec    Żychlin.
12 września 18 pp i 3 dywizjon 26 pal zostały przewiezione samochodami w celu zabezpieczenia przed-mieścia Sochaczewa, a pozostałe oddziały przegrupowane do rejonu Rybna.
W celu przebicia się na Warszawę gen. Kutrzeba postanowił poszerzyć drogę odwrotu armii „Poznań”  i „Pomorze” poprzez opanowanie lasów skierniewickich.
W dniu 13 września 26 DP osiągnęła rejon Rybno - las Braki i otrzymała rozkaz przesunięcia głównych sił do rejonu Kompina - Patoki. 14 września godz. 8.20 dywizja rozpoczęła natarcie, po osi Kompina Nieborów w ścisłej łączności z 16 DP, walcząc z oddziałami niemieckiej 19 DP.   

Po sforsowaniu Bzury, 37 pp  przekroczył tor kolejowy i opanował dwór Jasionna a 10 pp zajął Bednary oraz Nowe Bednary a także stację kolejową. 2 bat. 37 pp odparł silne niemieckie przeciwnatarcie z rejonu Ziąbek połączone z uderzeniem zmotoryzowanego oddziału  z kierunku Bolimowa. Około godz. 11.00 dowódca 26 DP otrzymał, od gen. Wł. Bortonowskiego dowódcy armii „Pomorze”, rozkaz wstrzymania natarcia w związku  z meldunkiem o marszu nieprzyjacielskiej broni pancernej na Sochaczew.
Dowódca 26 DP zarządził wycofanie wszystkich oddziałów za Bzurę. Rozkaz ten okazał się szkodliwy a wręcz katastrofalny, gdyż oddziały wycofywały się  w bezpośrednim kontakcie z nieprzyjacielem, a do tego w otwartym terenie. Niefortunne okoliczności, w których dywizja przeszła chrzest bojowy oraz straty sięgające 1000 ludzi znacznie obniżyły morale żołnierzy.
W dniu 16 września dywizja rozpoczęła kolejne natarcie w celu zdobycia przepraw Bzury i otworzenia drogi do Warszawy. Natarcie nie powiodło się, gdyż nieprzyjaciel zdążył przekroczyć Bzurę w rejonie Kozłowa Szlacheckiego oraz opanował częściowo las Braki.  W nocy dowództwo 26 DP otrzymało rozkaz wytrwania   w osiągniętym rejonie i ugrupowaniu przeciwpancernym, a następnie przemarszu do wsi i lasu Budy Stare.

W dniu 17 września wprowadzono ład w oddziałach nadwyrężonych w walce. Niektóre bataliony osiągnęły stany liczące zaledwie po 100 żołnierzy (etatowo ok. 900).
18 września trwał jeszcze przemarsz oddziałów, do Bud Starych, ostrzeliwanych ogniem artyleryjskim i piechoty oraz bombardowanych przez lotnictwo. Niektóre od-działy musiały rozwijać się do walki. Z zapadnięciem nocy rozpoczęło się przedzieranie żołnierzy na własną rękę ku przeprawom przez Bzurę.
Tylko nielicznym oficerom i grupom żołnierzy, którzy wycofywali się do Puszczy Kampinoskiej, udało się dotrzeć do Warszawy i Modlina.

opr. pułk. Jerzy Murgrabia

Artykuły powiązane

  • Udział Grupy Rekonstrukcyjnej w uroczystościach

    W niedzielę 18 marca Grupa Rekonstrukcyjna Stowarzyszenia Tradycji 26 SDP uczestniczyła w kościele garnizonowym p.w. Wniebowzięcia NMP w Skierniewicach w uroczystej Intronizacji Relikwii bł. Jana Pawła II przekazanej przez długoletniego sekretarza papieża Jana Pawła II, obecnie Metropolity Lwowskiego, ks. abp. Mieczysława Mokrzyckiego.

  • To co trzeba wiedzieć o Stowarzyszeniu Tradycji 26 SDP

    Przedstawiamy Stowarzyszenie Tradycji 26 Skierniewickiej Dywizji Piechoty począwszy od celu, po ważniejsze daty i działania, które podejmuje.

  • 90.rocznica 26 Dywizji Piechoty

    W 90.rocznicę powstania 26 Dywizji Piechoty 16.10.2011r. w Skierniewicach odbyła się uroczystość w programie którejo dbyła się: uroczysta msza św. w Kościele Garnizonowym, po której złożono kwiaty pod obeliskiem 26 Dywizji Piechoty. Następnie odsłonięto tablice w miejscach, z którymi dywizja była związana.

  • Grupa Rekonstrukcyjna przed premierą

    Premiera filmu Jerzego Hoffmana "1920 Bitwa Warszawska" w skierniewickim kinoteatrze "Polonez" i człokowie grupy w strojach z tego okresu

  • Rekonstruktorzy na Święcie Kwiatów

    To już drugie z kolei Święto Kwiatów, Owoców i Warzyw na którym swoje stoisko miało Stowarzyszenie Tradycji 26 Skierniewickiej Dywizji Piechoty. Była więc okazja do pokazania rocznego dorobku Stowarzyszenia, jego działalności i planowanych zamierzeń.

Więcej w tej kategorii: Szpitale parafialne »

Register

User Registration
or Anuluj